statystyka

Pamięci Wiesława Sajdaka
Odszedł od nas 3 kwietnia 2010 roku pięcioboista lat sześćdziesiątych
dwudziestego wieku Wiesław Sajdak

      Wiesław Sajdak urodził się 14 kwietnia 1940 roku z rodziców Władysława i Antoniny. Ojciec jako polski żołnierz uczestniczył w II wojnie światowej, brał udział w walkach o zdobycie Berlina. Po wojnie z całą rodziną osiedlił się w Szczecinie. Wiesiek ukończył szkołę podstawową i zawodową w zakresie cukiernictwa. Jeszcze w szkole podstawowej zaczął pływać, a systematycznie trenując osiągał bardzo dobre wyniki po rekordy Polski młodzików i juniorów. W Szczecinie startował w barwach klubów pływackich „Pionier” i „Arkonia”, gdzie również grał w piłkę wodną.

W roku 1960 został powołany do odbycia służby wojskowej w Pomorskiej Brygadzie WOP w Szczecinie. Po przysiędze wojskowej 18.12.1960 roku przeniesiony do CWKS „Legia” w Warszawie, gdzie nadal pływał, ale za namową trenera rozpoczął treningi w sekcji pięcioboju nowoczesnego. Pierwsze sukcesy sportowe w roku 1961 – to udział w mistrzostwach Polski seniorów i zajęcie 5-go miejsca z wynikiem 3870 pkt. Ponadto zakwalifikował się do drużyny na mistrzostwa świata w Moskwie. Tam zajął 41 miejsce indywidualnie z wynikiem 3065 pkt. oraz 14 miejsce drużynowo (9701) wspólnie ze Stanisławem Kaniewskim i Jerzym Wachem. Rok 1962 - mistrzostwa Polski w pięcioboju nowoczesnym - Wiesław Sajdak wygrywa zawody i zostaje mistrzem Polski z wynikiem 4343 pkt.

W roku 1963 z powodu wstrzymania dotacji finansowych na pięciobój nowoczesny przez władze sportowe, dyscyplina ta zakończyła swą działalność. . Wiesiek powrócił do klubu pływackiego ”Neptun” w Stargardzie Szczecińskim, osiadł tam, ożenił się z absolwentką AWF w Warszawie Marylą Gołąbek, założył rodzinę. Trenując pływanie, startując w zawodach pracował zawodowo i uzupełniał wykształcenie w LO dla pracujących.

Pięciobój nowoczesny reaktywowano w 1965 roku po mistrzostwach świata w Lipsku (dawne NRD), gdzie polscy pięcioboiści amatorzy zdobyli piąte miejsce drużynowo. Wiesław Sajdak również po trzyletniej przerwie powraca do pięcioboju nowoczesnego i już w 1966 roku zostaje mistrzem Polski uzyskując wynik 4652 pkt. Z powodów finansowych nie wysłano ekipy Polski na mistrzostwa świata w Melbourne w 1966 roku. 1967 rok bardzo owocny.

Wiesiek zdał maturę, a jesienią dostał się na studia zaoczne w warszawskiej AWF. W sporcie podobnie. 25 kwietnia powołany do kadry olimpijskiej przez prezesa PKOl. Włodzimierza Reczka. Zdobył czwarte kółko olimpijskie. Z sukcesem startował w mistrzostwach Polski oraz w pięciobojowych mistrzostwach świata w Jönköpingu (Szwecja) zajął ind.17 miejsce z wynikiem 4332 pkt., oraz drużynowo 8 miejsce z wynikiem 12 538 pkt. wraz z Andrzejem Dominiakiem i Jerzym Wachem. Brał również udział w rekonesansie przedolimpijskim w terminie 15-19.10.1967 w Meksyku, skrupulatnie notując spostrzeżenia i uwagi o obiektach dla potrzeb naszej reprezentacji. Na spotkaniu 15 grudnia w PKOl. Wieśkowi powierzono funkcję Starosty kadry olimpijskiej w pięcioboju nowoczesnym. Ze względów ekonomicznych polscy pięcioboiści nie startowali na Igrzyskach Olimpijskich w Meksyku. Rok 1968 - mistrzostwa Polski 2-gie miejsce z wynikiem 4453 pkt. Rok 1969 - udział w mistrzostwa Polski, a następnie w mistrzostwach świata w Budapeszcie na Węgrzech, ind. 21 miejsce z wynikiem 4504 pkt., oraz drużynowo 12 miejsce z wynikiem 11 959 pkt. wraz ze Zbigniewem Katnerem i Jerzym Suską.

Karierę zawodniczą zakończył po mistrzostwach świata w Budapeszcie w 1969 roku. Jego doskonałymi konkurencjami w pięcioboju nowoczesnym były: pływanie, strzelanie i szermierka. W 1970 roku wybudował i otworzył cukiernię”Ptyś”, którą prowadził przez 30 lat. Cukiernia ta cieszyła się dużą popularnością wśród klientów. Będąc mistrzem cukierniczym wyuczył zawodu rzeszę czeladników, wspierał sport lokalny, wiele podróżował, zwiedzał świat od zachodniej Kanady po Daleki Wschód.

Po zakończeniu kariery sportowej poświęcił się rodzinie: trzem synom: Zbigniewowi, Jackowi i Wojciechowi. Doczekał się sześciorga wnuków i pięcioro prawnuków. Ostatni okres życia to pasmo chorób i cierpień, pobyty w szpitalach i sanatoriach. Do końca był pogodny, życzliwy, przyjazny, otoczony rodziną. Zmarł 3 kwietnia 2010 roku w szpitalu w Szczecinie.

Pochowany został 7 kwietnia 2010 roku na cmentarzu miejskim w Stargardzie Szczecińskim. W ostatniej drodze towarzyszyli Mu licznie zgromadzeni: rodzina, przyjaciele, sąsiedzi, pływacy ze Szczecina i „Neptuna” Stargard, członkowie Cechu Rzemiosł Spożywczych oraz wychowankowie – cukiernicy.

Bolesław Bogdan

Dodano dnia 23.04.2010
Nadzieje Olimpijskie
Bystryce /CZE/
10.12-14.2012

Junior World Championships
Modern Pentathlon

Youth B European Championships







zachodniopomorskie lubuskie dolnośląskie opolskie wielkopolskie śląskie małopolskie mazowieckie kujawsko-pomorskie pomorskie warmińsko-mazurskie podkarpackie świetokrzyskie łódzkie lubelskie podlaskie